چندی پیش با یک گزارشگر تلویزیونی که اخیرا توسط یک شبکه بزرگ جهانی به اسرائیل فرستاده شده تا از این کشور فیلم و خبر تهیه کند، گفتگوئی در مورد برداشت او از جامعه اسرائیلی داشتم و کنجکاو بودم که او به عنوان فردی که به امور سیاسی دنیا آگاهی گسترده دارد و تازه به اسرائیل آمده است، چه پدیده ای بیش از همه توجه او را در این کشور به خود جلب کرده است.
او در پاسخ گفت: «تصور می کنم که جامعه اسرائیلی به "ایران هراسی" دچار شده است» و توضیح داده افزود: «با هر شخصیت اسرائیلی که مصاحبه می کنم، هر روزنامه اسرائیلی را که باز می کنم، هر بولتن خبری تلویزیون های اسرائیل را که می شنوم، و با هر شهروند اسرائیلی که در خیابان گفتگو می کنم، از لحظه ای که می فهمند من ایرانی هستم و به ماموریت به اسرائیل آمده ام، مرتبا از "خطر اتمی ایران" سخن می گویند و بر آن تاکید می گذارند».
آن همکار می گفت: «توجه کنید که وقتی بلندپایگان آمریکائی به اسرائیل می آیند و هنگامی که بلندپایگان اسرائیلی به آمریکا می روند، بیش از مساله صلح اسرائیل و فلسطینیان، معضل اتمی ایران مطرح می گردد».
می گفت: «توجه کرده ام که در سخنرانی های نتانیاهو پیرامون اوضاع منطقه و جهان، هرگز جای "خطرات اتمی ایران" خالی نبوده است. جامعه اسرائیلی به "ایران هراسی" دچار شده است».
به یاد این گفت و شنود که چند ماه پیش در یکی از رستوران های اورشلیم انجام شد افتادم، هنگامی که مقاله ای را در همین رابطه، نوشته یک تحلیلگر اسرائیلی به نام "اونر کهن" در روزنامه "هاآرتس" خواندم که نوشته بود: «حمله اسرائیلی به تاسیسات هسته ای ایران، بزرگترین چالش امنیتی در تاریخ موجودیت کشور اسرائیل خواهد بود و بنابراین، لازم است چنین امری به بحث مردم گذاشته شود و شهروندان بتوانند درباره سود و زیان آن دیدگاه های خود را بیان کنند» (نخستین بار است که می شنوم خواسته می شود که یک موضوع نظامی بسیار محرمانه به بحث علنی گذاشته شود که رقیب نیز از جزئیات آن به راحتی آگاه گردد).
نویسنده مقاله نیز مانند آن دوست نوشت: «برخی سیاستمداران اسرائیلی، سفسطه وار مرتبا از "هولوکاست دوم" سخن می گویند و ادعا می کنند که "ایران دواسبه به سوی اتمی شدن پیش می رود" و هشدار می دهند که اگر در انهدام تاسیسات اتمی ایران شتاب نشود، دولت تهران به زودی بمب اتمی را در آغوش خواهد گرفت».
"اونر کهن" که نویسنده کتاب "اسرائیل و بمب" است، نتیجه می گیرد که بحث درباره راهکارهای این چالش باید با دیده باز انجام گیرد و از مردم اسرائیل نیز نظرخواهی شود.
این مقاله پنج روز پیش انتشار یافت و هنگامی آن را به یاد آوردم که رجزخوانی جدید مجتبی ذوالنور را شنیدم که گفت: "اگر غرب تاسیسات اتمی ایران را هدف بمباران قرار دهد، ما قلب تل آویو را موشک باران خواهیم کرد".
از خودم پرسیدم "چرا اسرائیل نباید از اتمی شدن ایران نگران باشد؟" در یک بررسی سر انگشتی دیدم که همه علل و دلائل برای این نگرانی وجود دارد و تنها یک دولت غیرمسؤول ممکن است این واقعیات را نادیده بگیرد:
- حکومت ایران می گوید: می خواهیم بر دنیا مسلط شویم و منتظر ظهور حضرت مهدی هم نمی مانیم؛
- حکومت اکنون چند سال است با شتاب به تولید انواع موشک های جنگی ادامه می دهد؛
- این موشک ها را نمی سازد که در کلاهک آن نقل و نبات قرار دهد، بلکه هدفش کلاهک اتمی است، زیرا کلاهک متعارفی (حداکثر یک تن مواد تخریبی) آسیب بسیار محدودی دارد و به زحمتش نمی ارزد؛
- احمدی نژاد "جهاد و شهادت" را "دو هنر بزرگ بشریت" می خواند – یعنی، شما به دنیا آمده اید که مرتبا بجنگید و خونریزی به راه اندازید و از مرگ نهراسید (زیرا به بهشت می روید)؛
- احمدی نژاد دائما از "فروپاشی رژیم اشغالگر قدس و آمریکای مستکبر" سخن می گوید؛
- خامنه ای خطاب به ملت های اسلامی و عرب می گوید "چرا بلند نمی شوید اسرائیل را نابود کنید" و به رمز می گوید که "اگر شما نپیوندید، ما خودمان آن را انجام خواهیم داد"؛
- حکومت ایران هولوکاست را انکار می کند، و عملا می گوید که هیتلر جنایتی مرتکب نشده و اگر هم "مشتی جهود" کشته، دستش درد نکند، این کار باید ادامه یابد؛
- حکومت ایران حزب الله لبنان را برپا کرده که علنا می گوید که در صورت حمله به تاسیسات اتمی ایران، اسرائیل را موشک باران خواهد کرد؛
- گروه تروریستی حماس و "جهاد اسلامی" که اولی از ایران پول می گیرد و دومی علنا مزدور حکومت ایران است، نیز می گویند که اسرائیل را هدف حملات موشکی قرار خواهند داد؛
- مجتبی ذوالنور (جانشین فرمانده ولی فقیه در سپاه پاسداران جمهوری اسلامی) در سخنانی در مسجدی در قم می گوید: « اگر دشمن بخت خود را امتحان کند و یک موشک به سمت ایران پرتاب کند، هنوز گرد و خاکش تمام نشده، گرد وخاک موشک های ما از قلب تل آویو بلند می شود».
- ذوالنور حتی مشت حکومت را (فهمیده یا نفهمیده) باز می کند و فاش می سازد که هدف از ساخت موشک ماهواره بر، فرستادن ماهواره به فضا نیست، بلکه می خواهند در پوشش یک اقدام علمی، موشک های بالیستیک بسازند که قلب اروپا را نیز هدف قرار دهد. او می گوید: « وقتی ما موشک ماهواره بر سفیر را ساختیم و با آن ماهواره امید را به فضا فرستادیم ، دشمن می داند که به قدرت بالیستیک تبدیل شده ایم».
- بعد هم، علی خامنه ای در دیداری که با شماری از سرکردگان رژیم ایران روز گذشته (سه شنبه) دارد می گوید: «ظرفیت های دنیای اسلامی برای مقابله با اسرائیل بسیار زیاد است و نه تنها نفت، بلکه ظرفیت های متنوع دیگری هم وجود دارد» - و می افزاید: «جا دارد که این سازمان، دنیای اسلام را علیه اسرائیل بسیج کند».
- تو گوئی این سخنان تهدید آمیز و فتنه گرانه کافی نیست، گروهکی به نام "جنبش عدالت خواه دانشجوئی" روز گذشته (سه شنبه) اعلام می کند که "هرکس علیه اماکن صهیونیستی به عملیات ترور انتحاری و بمب گذاری دست بزند، یک جایزه دویست میلیون تومانی به او اعطا خواهد شد". خودتان بگوئید که آیا در حکومت سرکوبگر ایران، گروهی می تواند خودسرانه و بدون حمایت و دستور رژیم چنین سخنانی را اعلام کند و دستور "عملیات انتحاری و بمب گذاری" بدهد؟ راستی آن دویست میلیون تومان را آن "جنبش دانشجوئی" از کجا می آورد؟
آیا هنوز هم کسی می تواند اسرائیل و اسرائیلیان را به "ایران هراسی" متهم کند؟
آیا ملتی که به علت بی اعتنائی جهان به تهدیدهای هیتلر و دست کم گرفتن هشدارهای او، در جنگ جهانی دوم شش میلیون نفر فرزندان خود را از دست داد، می تواند در برابر این رفتار و کردارها بی اعتنا بماند؟
اسرائیل همیشه از خود دفاع کرده و می کند، ولی مگر نشنیده اید که "یک دیوانه ممکن است سنگی به داخل چاه بیاندازد، که صد عاقل هم نتوانند آن را در آورند"؟
نوشتۀ: منشه امیر - اورشلیم