من دلم برای ملت ایران می سوزد.
من دلم برای ملت ایران خیلی می سوزد،
که رئیس جمهوری نصیبشان شده که فردی خیال پرور، هذیان گو، ناآگاه از واقعیات جهانی و امکانات بین المللی ، به دور از موازین دیپلماسی و بیگانه با آداب و اخلاق است و دائما رجز خوانی می کند و به عقده خود بزرگ بینی مبتلا می باشد و مرتبا حرفهای کلیشه ای می زند که اگر تا این حد خطرآفرین و فاجعه انگیز نبود، می توانست وسیله ای برای مزاح و تفریح باشد.
احمدی نژاد در آئین تودیع با رئیس جمهوری سوریه گفت: «ایران و سوریه خود را برای اضمحلال اسرائیل آماده می کنند». (خبرگزاری فارس- گزارش مورخ 13ر 3ر1387 ساعت 09ر14) .
احمدی نژاد گفت: «هیمنه و تسلط دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی به سرعت در حال اضمحلال است وخود این موجب اتفاقات مهم سیاسی در منطقه خواهد شد که ما باید خود را برای برخورد همآهنگ با آن آماده کنیم». (خبرگزاری فارس، همانجا).
احمدی نژاد این سخنان را در حضور بشار اسد گفت و رئیس جمهوری سوریه مهر سکوت بر لب زد و واکنشی نشان نداد.
راستی، رئیس جمهوری سوریه چه دارد بگوید؟
او در اوج دیوزگی و ناتوانی، پس از آن که از همه ترفندهای سی و چند ساله سوریه برای بازپس گرفتن بلندیهای گولان ناامید شده، اکنون دست آشتی به سوی اسرائیل دراز کرده وتقاضای از سرگیری مذاکرات صلح را مطرح ساخته و گفته است صلح با اسرائیل یک تصمیم استراتژیک (راهبردی) از سوی سوریه است.
مفهوم این تصمیم سوریه آن است که اسرائیل یک کشور قدرتمند است که هر روز بر توان آن افزوده می شود و در صحنه بین المللی عزت و احترام بیشتری می یابد و دیگر کشورها به صداقت و حقوق اسرائیل بهتر پی می برند و موقعیت این کشور مستحکمتر می شود.
پس بشار اسد از خود (و از احمدی نژاد) می پرسد که او چگونه هذیان گویانه ادعا می کند که اسرائیل در حال اضمحلال است؟
یادم می آید که اوباش تهران وقتی در جنوب تهران معرکه می گرفتند و دو لات به میدان می آمدند که با هم کشتی بگیرند، به رجز خوانی می پرداختند و هر یک سعی می کرد با گنده گوئی طرف مقابل را بترساند و از صحنه خارج کند- و خود خوب می دانست که در پس آن یاوه گوئی حقیقتی وجود ندارد.
احمدی نژاد نیز که از ادب و نزاکت دیپلماتیک بوئی نبرده و صحنه سیاسی را با گود زورخانه اشتباه گرفته (زبان لال، گود زورخانه مکانی پاک و ستودنی است) از همین شیوه استفاده می کند و بر این اندیشه باطل است که با بزرگ گوئی می تواند رقیب را از صحنه خارج کند و حرف خود را به کرسی بنشاند.
کدام دولت به زودی نابود خواهد شد و کدام حکومت پا برجا خواهد ماند؟
کشوری که نخست وزیرش احتمالا با پول دولت خانواده اش را همراه خویش به سفر کاری برده و حالا به این اتهام بازپرسی می شود و فردا نیز ممکن است محاکمه و مجازات گردد، ویا رژیمی که همه سران حکومت آشکارا می دزدند و می خورند و به کسی حساب پس نمی دهند (آن رشوه 500 میلیون تومانی شهرام جزایری به حجت الاسلام هادی خامنه ای را فراموش کردید؟ و دزدیهای دیگری که همگان می دانند؟).
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که در آن یک خبرنگار عکاس زن را که تنها جرمش عکس گرفتن از خانواده های زندانیان سیاسی در کنار زندان اوین بوده، به شکنجه گاه می برند و به او تجاوز می کنند و سپس سرش را به تخته می کوبند که می ترکد و خون جاری می گردد و جان می سپارد و هیچکس مجازات نمی شود، و یا حکومتی که تروریست و آدمکش لبنانی و قاتل یک خانواده اسرائیلی را در زندان با بهترین شرائط نگاهداری می کند و حتی به او امکان می دهتد در دانشگاه آزاد درس بخواند و لیساس بگیرد؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که در یک روز 29 نفر جوان را به ادعای آن که "اوباش و اراذل" بوده اند و انواع و اقسام بزهکاری مرتکب شده اند، به روی چوبه دار حلق آویز می کند – و تازه به این جنایت افتخار هم می کند، و یا حکومتی که اگر جوانی هم به بزهکاری دست زد، او را به زندان ویژه می فرستند و روانشانس و بهیار اجتماعی در اختیارش می گذارند که تربیت شود و راه خود را اصلاح کند و شاید به آغوش جامعه باز گردد و فرد مفیدی برای وطن خویش باشد؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که دختران باکره را (که تنها آرمان آنها خدمت در راه وطن و تلاش در راه آزادی و رفاه مردمان میهنشان بوده) در زندان ابتدا مورد تجاوز جنسی قرار می دهند و سپس اعدام می کنند، و یا حکومتی که وقتی یک تروریست دختر فلسطینی که قصد کشتن شهروندان اسرائیلی را داشته و به زندان محکوم می شود (و نه اعدام و تیرباران و چوبه دار)، به او امکان می دهند شوهر کند و حتی صاحب فرزند شود، زیرا حتی قاتل جانی نیز حقوقی دارد که باید به آن احترام گذاشت؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که با 100 میلیارد دلار درآمد سالیانه نفت حتی قادر نیست برق روزانه مردم را تامین کند- و حالا در اوج گرما هشدار می دهند که در سرمای زمستان نیز خاموشی های برق ادامه خواهد یافت و حتی گسترده تر خواهد شد، و یا حکومتی که در کشورش نه نفت وجود داد و نه معادن گاز و آهن و مس و طلا و با آن که از نظر ذخایر طبیعی بسیار فقیر است، معهذا رفاه مردم کاملا تامین است و برق و آب و بنزین و آذوقه به وفور در اختیارشان قرار دارد؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که اگر درآمد نفت را از آن بگیرید، صادراتش به چهار میلیارد دلار هم نمی رسد، ولی آن حکومت دیگر صادراتش ده برابر (چهل میلیارد دلار) است، در حالی که جمعیتش یک دهم کشور دیگر است (7 میلیون نفر)؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که طبق آمار رسمی 14 میلیون نفر از مردم آن (یک پنجم کل جمعیت) زیر خط فقر زندگی می کنند و یا حکومتی که مردم آن آنقدر از رفاه مالی برخودار هستند که سالیانه بیش از یک چهارم کل جمعیت (متجاوز از دو میلیون نفر) هر سال به سفر خارج از کشور می روند و خوش می گذرانند؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که منافع ملی خود را قربانی مطامع سیاست خارجی می کند و با آن که نیروی هوائی قدرتمند ندارد و نیروی دریائی آن ضعیف و ناچیز است، باز هم رجز خوانی می کند و دنیا را به چالش می کشد و یا حکومتی که قدرت نظامی آن از مجموع توان تهاجمی همه کشورهای همسایه بالاتر است؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که از سایه خود می ترسد و زن و مرد و مسلمان و بهائی را به اتهام جاسوسی می گیرد و محاکمه می کند و یا حکومتی که به همگان آزادی داده و به همه احترام می گذارد و حتی آن عرب فلسطینی شرق اورشلیم هم از آزادی برخوردار است – گرچه گاهی هم از آن سوء استفاده می کند و به کشتار شهروندان اسرائیلی دست میزند؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که حتی شهروندان خود و روحانیون خود و روزنامه نگاران خود را که تنها هدفشان (و حق مسلم آنها) بیان دیدگاهها و خواست های خود به هدف اعتلای وطن است، به زندان می افتند و مجازات می شوند و دهان آنها را می بندند و زبانشان را می برند، و یا حکومتی که در آن حتی اقلیت عرب حق دارد دیدگاههای خود را بیان کند و تا هنگامی که اقدام خلافی مرتکب نشده، از تعقیب و محاکمه در امان است؟
کدام دولت نابود می شود و کدام حکومت می ماند؟
دولتی که حتی شهروندان خود را بیرحمانه می کشد و آزادیخواهان را تیرباران می کند، و یا حکومتی که حتی وقتی بین دو گروه تروریستی حماس و فتح زد و خوردهای خونین روی می دهد و گروهی از گروه دیگر می گریزد و از اسرائیل امان می خواهد، اسرائیل به آنان پناه می دهد و زخمی ها را به بیمارستان می فرستد و معالجه می کند.
***
می بخشید، قصد مقایسه نداشته و نداریم؛
ولی گاهی لازم است برخی حقایق بازگو شود،
و تنها خواستیم به عمق پوچی سخنان آن هاله نور زدگان اشاره ای کرده باشیم،
و شوربختانه فهرست مقایسه ها بسیار طولانی است!
