عالیجناب شیمعون پرس ریاست جمهوری اسرائیل، رهبران هیئت ها و سازمانهای بین المللی، اعضای گروهای سیاسی، خانم ها و آقایان:
عالیجنابان، خوش آمدید و از حضورتان در اینجا بمناسبت شصت و سومین سالروز استقلال اسرائیل سپاسگزارم.
در این سال با شور و احساسات بهم آمیخته ای در حضورتان ایستاده ام. کسانی وجود دارند که پیوسته اعتقاد داشته اند اسرائیل به اصطلاح «بٌز گر» و یا «وصله ناجور» سیاست های خاورمیانه و بین المللی است. آنها تلقین میکنند که اسرائیل منبع و منشاء تمامی جنگهاست. رویدادهای اخیر به واقع به یکباره و برای همیشه بر این خیالبافی ها خط بطلان کشید.
ما پیوسته با افتخار و سربلندی اعلام داشته ایم که اسرائیل تنها دموکراسی در خاورمیانه بشمار می رود، و اکنون روشن شده است که اسرائیل در عین حال یک جزیره با ثبات در این منطقه پر آشوب و مملو از هرج و مرج است. در حقیقت، دموکراسی استوار اسرائیل، می تواند معیار و آزمونی برای منطقه بشمار رود. بعضی ها بر این باورند که دموکراسی نمی تواند درخاورمیانه نشو و نما کرده و شکوفا شود، اما اسرائیل ثابت کرده است که این نوپای 63 ساله که بدست افرادی با نه چندان تجربه ای از آزادی و دموکراسی، از 130 کشور مختلف جهان، بنا نهاده شد، یکی از موفق ترین دموکراسی ها را در جهان خلق کرده است.
نهادهای ما به ویژه در این همسایگی پر مخاطره، از محک آزمایش زمانه سرفراز بیرون آمده است. عکس العمل و واکنش های خونین به جویندگان تغییر و تحول، موجب شگفتی ما نشده است.
سرکوبی تظاهرات در سوریه، یمن، لیبی و هر نقطه دیگر این منطقه، نمیتواند قابل توجیه باشد. همچنانکه گیج کننده و غیر قابل توجیه است که چرا جامعه بین المللی در لیبی دخالت می کند اما در سوریه و ایران دخالتی نکرده است. از این روند به ظاهر متناقض چه نتیجه ای خواهیم گرفت؟ چنین تناقض و ناسازگاری، حامل پیام زیان آوری برای مردم خاورمیانه بوده و طریقت صلح، امنیت و دموکراسی را بیشتر و بیشتر خدشه دار می کند.
آشتی و مصالحه اخیر میان فتح و حماس، تردید و ابهام بسیاری بوجود می آورد. پیش از هر چیز، روشن است که رهبران حماس چه کسانی هستند و هدفهای آنها چیست. همچنین، در چند روز گذشته شنیدیم که آنها مایل به تغییر منشور حماس و پذیرفتن شرایط گروه چهارگانه (سازمان ملل، آمریکا، اتحادیه اروپا و روسیه) نیستند. یک چنین سازمانی با منشوری که خواستار نابودی کشور اسرائیل با توسل به جهاد توام با خشونت است و آرزو و اشتیاق به وجود جهانی عاری از یهودیان، نه تنها صیونیسم و اسرائیل، بلکه کلیه یهودیان دارد، ما را بیشتر در مورد فتح و یارانش به فکر فرو می برد و نگران می کند تا حماس.
این حقیقت که حماس بهمان میزان در مرگ بن لادن در ماتم و سوگ نشست که در فاجعه یازدهم سپتامبر پای کوبی کرد، آمریکا را محکوم کرد و بن لادن را «یک مسلمان و سلحشور عرب» خواند و دعا می کند که «روح بن لادن در آرامش و صلح باقی بماند»، نشانگر آنست که فتح هم اینک در جستجوی چگونه شرکائی در تشکیل دولت خود است. افزون بر آن، در سالهای اخیر متجاوز از 12000 راکت به سوی شهر سدروت و جنوب اسرائیل آتش شده است. از خودتان سوال کنید که کشورهای شما نسبت به اینگونه حملات چه واکنشی باید نشان می دادند.
فتح به نوبه خود به تکریم و ستایش از تروریستها ادامه میدهد از جمله برگزیدن نام یحیی عیاش، رهبر تروریستی، برای دفاتر رئیس جمهوری فلسطینیها در رام اله، و نام دالال مقربی برای مجتمع دولتی خود در پی شرکت او در قتل عام در جاده ساحلی و دادن پاداش به خانواده متفکر و مبتکر حمله تروریستی که موجب مرگ ده ها اسرائیلی در حین برگزاری مراسم شب عید پسح در شهر ناتانیا شد.
دو روز پیش شنیدیم که محمود عباس در یک گردهم آئی گفته است که اگر اسرائیل ساختمان سازی در آبادی ها و شهرک های یهودی نشین را برای دو سه ماهی متوقف سازد، فلسطینی ها آماده از سرگیری مذاکرات خواهند شد. این امر خیلی جالب و شگفت آور است. یک سال پیش که دولت اسرائیل به طور یک جانبه در این زمینه مهلتی تعیین کرد، عباس و فلسطینی ها آن را بکلی رد کردند، اما اینک آنها برای مهلتی که آن را پیش تر رد کردند، فشار وارد می آورند. فلسطینی ها نه ماه را به هدر دادند و تنها در ماه آخر وارد مذاکره شدند آنهم نه با یک هدف و نیت پاک و واقعی برای دستیابی به توافق، که به دلیل آنکه آمریکا برای آنها روندی را تعیین کرده است.
دست کم برای من روشن است که آنها تنها در فکر بهانه ای برای طفره رفتن از وارد شدن به مذاکراتی پرمعنی برای رسیدن به یک راه حل همه جانبه و جامع اند. فلسطینی ها روی هم رفته اطمینان پیدا کرده و فرض بر آن دارند که از پشتیبانی کامل جامعه بین المللی برخوردارند. این تصور آنها را به این فکر واداشته است که به طور مستقیم از جامعه بین المللی بیشتر عایدشان خواهد شد تا مذاکره با اسرائیل. در نتیجه، ما حق داریم که نسبت به هدف و نیت واقعی فتح در شگفت باشیم.
ما آماده مذاکرات سریع بدون پیش شرط هستیم. گرچه هیچگونه مهلت قانونی نیز برای اورشلیم یا یهودیه و سامره قائل نیستیم. نه برای سه ماه، یا سه روز و یا حتی سه ساعت. جامعه بین المللی باید درک کند که در منطقه ما تنها یک کشور است که در حالی که آماج روزانه امواجی از حملات تروریستی و تحریکات و تهیجات قرار دارد، عرف و معیارهای بین المللی را رعایت می کند.
قتل اخیر اوسامه بن لادن باید این پیام را به دشمنان ما داده باشد که صرفنظر از وقت و زمان، هیچگونه تردید و محدودیتی برای سپردن مرتکبین کشتار و قتل عام بدست عدالت، وجود ندارد. دشمنان ما در مرزهای شمالی و جنوبی که دستشان به خون افراد بی گناه آغشته شده است، باید به این پیام با دقت توجه کنند.
اسرائیل پیوسته گفته و من اینک آنرا تکرار می کنم، ما مایلیم برای گفتگوی مستقیم با تمامی همسایگانمان سریعا به سر میز مذاکره برویم. ما مایلیم برای دستیابی به صلح تلاش بسیار بعمل آوریم اما در زمینه منافع امنیتی حیاتی خود مصالحه و سازش نخواهیم کرد.
من از تمامی همسایگانمان میخواهم که به دست آوردهای اسرائیل در زمینه امور مالی، تکنولوژی پیشرفته، علوم و صنعت توجه کنند. ما مایلیم شما را در این دانش خود سهیم کنیم. شما از همکاری با ما بیشتر بهره خواهید برد تا درگیری با ما. اکنون توپ در زمین شماست.
***
بمناسبت شصت و سومین سالروز استقلال کشور اسرائیل، دانی ایالون، معاون وزیر خارجه اسرائیل، برنامه ای را آغاز کرده که در آن سفیران کشورهای خارجی در اسرائیل روز استقلال را به ملت و مردم اسرائیل تبریک می گویند.